آخرش بين مردم اين شعر تو مرا ناشناس باور كن

شاعر شعر آسماني من مانده ام در هراس باور كن

مدتي مي شود خبر دارم با من و شعرهاي من قهري

بله تنهايي عالمي دارد شاعرم آس و پاس باور كن

بعد از اينكه به رشت برگشتم بعد از اينكه دوباره برف آمد

بعد از اينكه عروس دريا را ديده ام در لباس باور كن –

ماندن اينجا براي من سخت است تو پريدي و من پرم زخمي است

منصفانه نبود چشمانم مانده روي تراس باور كن